Lyrics
[Verse 1] Შვიდზე შევთანხმდით — შვიდი და ათი წუთია, Ვდგავარ ხიდთან და საათს ვუყურებ. Შვიდი და თხუთმეტი — ვწერ: „მოდიხარ?“ Პასუხი: „უკვე გზაში ვარ“ — და ვიცი, რომ ჯერ სახლშია. Შვიდი და ოცი — გადავწყვიტე, რომ ვეტყვი. Შვიდი და ოცდახუთი — უკვე ვამზადებ სიტყვებს. Შვიდი და ოცდაათი — ყველაფერი მზად მაქვს, Სამი წინადადება, მკაფიო და მოკლე. [Chorus] Ყოველთვის აგვიანებს, ყოველთვის ვეუბნები, Რომ ეს ბოლო ჯერია, რომ აღარ დაგელოდები. Მერე მოდის, იცინის, ხელს მკიდებს — Და მე არაფერი მახსოვს იმ სამი წინადადებიდან. [Verse 2] Შვიდი და ორმოცი — ქუჩის ბოლოში ჩნდება, Ორი ჩანთა უჭირავს და ერთი ყავა. „Ეს შენია“, — მეუბნება და ყავას მაძლევს, „Გზაში ვიყიდე, ამიტომ დავაგვიანე“. Ყავა ცივია, ორმოცი წუთი გავიდა — Მე კი ვიღიმები და ვამბობ: „არაუშავს“. Ხვალ რვაზე შევთანხმდით — ესე იგი რვა და ოცდაათზე. Მეც უკვე ვიცი და მაინც შვიდ და ორმოცდაათზე ვდგები. [Bridge] Სამი წინადადება ჯერ კიდევ ჯიბეში მაქვს, Არასდროს გამოვიყენე და არც გამოვიყენებ. Ერთხელ თუ დროზე მოვა — Ალბათ მე დავაგვიანებ. [Chorus] Ყოველთვის აგვიანებს, ყოველთვის ვეუბნები, Რომ ეს ბოლო ჯერია, რომ აღარ დაგელოდები. Მერე მოდის, იცინის, ხელს მკიდებს — Და მე არაფერი მახსოვს იმ სამი წინადადებიდან.

