სახურავზე მეექვსე საათია

Ән мәтіні

[Куплет 1] Სახურავზე ვარ მეექვსე საათია, Მზე პირდაპირ კისერზე მადგას. Ძველი კრამიტი ერთმანეთს ვერ ებმის, Ყოველი მესამე გატეხილია. Ბიძაჩემი ქვემოდან მაწვდის ახალს, Ორს ერთად აწვდის, მე კი ერთს ვიჭერ. „Ნელა!“ — მეუბნება. „ნელა!“ — ვეუბნები. Და ორივე ისევ ვჩქარობთ. [Қайырма] Ჩაქუჩი, ლურსმანი, კრამიტი, კიდევ ერთი, Ორმოცდაათი დარჩა, ორმოცდაცხრა, ორმოცდარვა. Სანამ ღრუბელი მთას არ გადმოვა — Უნდა მოვასწროთ. [Куплет 2] Ჩრდილი ნელა იზრდება, ქარი ცივდება, Ბიძაჩემმა პერანგი გაიხადა და კისერზე გადაიკიდა. Ლურსმანი ხელიდან გამივარდა, სახურავზე გაგორდა, Ქვემოთ ჩავიდა და ეზოში დაეცა. Ძაღლმა თავი ასწია, ჩვენკენ შემოგვხედა, Მერე ისევ ჩრდილში გაწვა. Ჯერ ერთი რიგი და მერე ერთიც — Ორმოცდაათი გახდა ცხრა. [Көпір] Ზამთარში ამ სახურავს არავინ გაიხსენებს, Არავინ ასწევს თავს და არ იტყვის, ვინ დადო. Ისე იქნება, თითქოს ყოველთვის ასე იყო — Და სწორედ ეს არის სწორი. [Қайырма] Ჩაქუჩი, ლურსმანი, კრამიტი, კიდევ ერთი, Ორმოცდაათი დარჩა, ორმოცდაცხრა, ორმოცდარვა. Სანამ ღრუბელი მთას არ გადმოვა — Უნდა მოვასწროთ.