ერთი მაგიდა, ორი უცნობი

Ән мәтіні

[Куплет 1] Დარბაზი სავსეა, თავისუფალი ადგილი არსად ჩანს, Ერთი სკამი დარჩა — შენს პირისპირ. „Თავისუფალია?“ — თავს მიქნევ. Ვჯდები, ჩანთას ძირს ვდგამ და ვჩუმდები. Შენ წიგნს კითხულობ, მე ფანჯარაში ვიყურები, Შორის მარილი და პური დევს. Შენ მარილს მთხოვ, მე გაწვდი — Და ასე იწყება ლაპარაკი. [Қайырма] Ერთი მაგიდა, ორი უცნობი, Ორი ჭიქა, ერთი საათი. Არავინ არავის არაფერს ჰპირდება — Და ამიტომაც კარგია. [Куплет 2] Მითხარი, საიდან ხარ და სად მიდიხარ, Მე გითხარი, რომ აქვე, სამი ქუჩის იქით ვცხოვრობ. Ერთმანეთის სახელი არ გვიკითხავს, Სამაგიეროდ ყველაფერი დანარჩენი ვთქვით. Ერთმა საათმა გაიარა, ბოლო ჭიქაც დაცარიელდა, Შენ წიგნს ხურავ და ჩანთაში დებ. Გავდივართ, კარებთან ერთმანეთს თავს ვუქნევთ, Და სხვადასხვა ქუჩაზე მივდივართ. [Көпір] Იქნებ ხვალაც მოვიდე იმავე საათზე, Იქნებ შენც იმავე სკამზე დაჯდე. Ან იქნებ არა — და ესეც კარგია: Ერთი საათი ხომ იყო. [Қайырма] Ერთი მაგიდა, ორი უცნობი, Ორი ჭიქა, ერთი საათი. Არავინ არავის არაფერს ჰპირდება — Და ამიტომაც კარგია.